Teraz jest sobota, 17 lis 2018, 08:57


Konwekcja uniesiona

Zbiór wszelkich artykułów związanych z pogodą, opracowań oraz innych przydatnych informacji
  • Autor
  • Wiadomość
Offline

Marcin20

Sympatyk

Sympatyk

  • Posty: 787
  • Dołączył(a): sobota, 12 kwi 2008, 18:56
  • Lokalizacja: Dolnośląskie
  • Numer GG: 0

Konwekcja uniesiona

Postczwartek, 6 maja 2010, 00:20

Na diagramie Skew-T przeważnie parcela zaczyna swoją drogę z powierzchni. Jednak jak się okazuje nie zawsze taki scenariusz występuje, zwłaszcza w chłodnym sezonie. Kiedy przechodzi chłodny front atmosferyczny parcele powietrza niedługo są unoszone z powierzchni (chłodne powietrze jest gęste i osiada, tłumiąc konwekcje) Deszcz, który występuje za chłodnym frontem lub po chłodnej stronie ciepłego frontu nie jest rezultatem unoszących się parceli powietrza z ziemi ale raczej z uniesienia (czyt. konwekcja uniesiona). Konwekcja uniesiona jest konwekcyjnym przenoszeniem powietrza, które początkowo zaczyna wzrastać powyżej planetarnej warstwy granicznej.

Generalnie parcele wzrastają z powierzchni w dniach z burzami wewnątrz-masowymi i burzami w ciepłym sektorze w niżu umiarkowanych szerokości. Paczki powietrza niekoniecznie unoszą się z powierzchni kiedy mechanizmy pomocnicze tj. wirowość, jet stream, izentropowe wspomaganie lub frontowe podnoszenie są zaangażowane.

Wiele wskaźników (CAPE, LI i inne) sumują parcele powietrza zaczynające swoją przygodę od ziemi. W sytuacji kiedy występuję konwekcja uniesiona powierzchnia na której zajdzie konwekcja będzie wyższa i często powyżej inwersji. Omawiany rodzaj konwekcji występuje: po chłodnej stronie ciepłego sektoru, za chłodnym frontem, blisko cyrkulacji niżu umiarkowanych szerokości, w obecności niżu górnego i w przypadku, gdzie prąd strumieniowy i maksymalna wirowość zmuszają powietrze ze średnich wysokości troposfery do przejścia w wyższe poziomy troposfery.

Konwekcja, która bierze swój początek z powierzchni jest nazywana termodynamiczną konwekcją. Natomiast konwekcja pochodząca z innych określeń np. podnoszenia przez maksima wirowości, chłodnych stron frontów lub prądów strumieniowych jest nazywana dynamiczną konwekcją. Termodynamiczna konwekcja „samotna” w barotropowym środowisku będzie produkować burze wewnątrz - masowe, podczas gdy „samotne” dynamiczne mechanizmy będą produkować konwekcje uniesioną (jeśli warstwa PBL jest stabilna/ sucha)


Przykłady konwekcji uniesionej

Oznaką konwekcji uniesionej są chmury castellanus, które mogą powstawać właśnie w tego typu konwekcji jak konwekcji z ziemi. Nas w tym przypadku interesują chmury castellanus, które powstają ponad warstwą PBL. Łaty castellanusów występujących w środkowej troposferze takie jak te pokazane na obrazie poniżej, często pojawiają się w regionach przed wejściem środkowo troposferycznego zaburzenia. Są one szczególnie powszechne w EML. Omawiane chmury są wizualnym przejawem izentropowego wejścia wilgotnych warstw do EML. Warstwy wilgotne zwykle pochodzą z ewaporacji powszechnego cumulusa znajdującego się w warstwie granicznej w obrębie podgrzewanej warstwy. Castellanusy tego typu zazwyczaj początkowo pojawią się na grzbietach fal o niskiej amplitudzie tworzone przez orografie terenu.
Obrazek



Castelanusy
są także często obserwowane na obrzeżach odpływu burzy, co może wyglądać tak, jak na kolejnych obrazach. Taka konwekcja jest unoszona w tym sensie, że wyporne paczki znajdujące się w chmurach nie pochodzą z warstwy granicznej, ale wzrastają przez kondensacje w warstwie, gdzie znajdują się mieszane typy chmur, które tworzone są pomiędzy odpływem, a powietrzem pozbawionym turbulencji. W tym przypadku burza wytworzona w środowisku z słabym uskokiem wiatru wyprodukowała odpływ, który przemieszczał się z lewej do prawej na zamieszczonym poniżej obrazie. Castellanusy uformowały się kiedy odpływ podciął wolniej poruszające się i mniej turbulentne powietrze. Długo trwające pasma castellanusów czasami formują się na przedniej krawędzi mezoskalowego systemu konwekcyjnego. Pasma są bardzo dobrze rozwinięte przeważnie pod koniec życia systemu.

Obrazek Obrazek


Podczas gdy płytka konwekcja uniesiona może być ignorowana z perspektywy prognozującego. Są sytuacje kiedy takie chmury są ściśle związane z rozwojem groźnych zjawisk. Zdjęcia satelitarne (pokazane poniżej) obrazują sytuacje w której odpływ z obszaru środkowo-troposferycznych chmur Castellanus, które uformowały się z przodu idącego na południe chłodnego frontu, zmienił układ dolnej konwergencji w przed - frontalnym ciepłym sektorze. Obecność odpływu z tych chmur zmniejszyła zbieżność wzdłuż frontu. W rezultacie, front pozostał w większości wolny od burz do późnego wieczora. Natomiast burze z gradem uformowane na parcelach unoszących się od ziemi powstały na skrzyżowaniu dwóch odpływów z chmur Castellanus ( obraz C). W tym regionie ogrzewanie powierzchni i zwiększona przed - frontowa konwergencja wyeliminowały słabą warstwę hamującą konwekcje. Ten przypadek ilustruje jak lokacja i ewolucja głębokiej konwekcji mającej początek przy ziemi może być wymuszona przez obecność castellanusów.

Obrazek Obrazek
Obrazek


Inny przypadek wpływu konwekcji uniesionej na dalszy rozwój konwekcji jest pokazany na tym obrazie. Tutaj lokalizacja i obszerne istnienie dziennych burz w północnym i zachodnim stanie Arkansas wydaje się być związane z kształtem i ruchem porannych Castellanusów w Oklahomie. Odnośnie tego przypadku pojawiła się spekulacja czy castellanusy były związane z obszarem zwiększonej wilgotności w środkowej troposferze tym samym sprzyjając głębokiej konwekcji w PBL kiedy większa wilgotność przeniosła się w dół do Arkansas.


Obrazek Obrazek


Źródła:
http://www.theweatherprediction.com/habyhints/164/
http://www.spc.noaa.gov/publications/co ... nusWAF.pdf

Powrót do Wiedza meteorologiczna

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość

cron